„Zygzak” – torba kawowa
Technikalia:
Sznurek – bawełniany 2 mm LaCorda
Szydełko – 4,5 mm
How To Crochet Zig Zag Shoulder Bucket Bag – Kristines Crochets:
Witaj mi, witaj, wonna czaro mokki!
Kocham twą duszę, o płynny hebanie,
Aromatyczne pary twej obłoki,
Któremi buchasz w polewanym dzbanie,
Kiedy kipiące twych ziarn gotowanie
Cały glob ziemski czyni mą dzierżawą;
Oto spoczęłaś w białej porcelanie,
Arabskich pustyń córo, czarna kawo!
Antoni Lange (Kawa)
„Stosunek polskich artystów do kawy zmieniał się na przestrzeni wieków. Kawa przybyła do naszej ojczyzny w XVII w. z Mołdawii, od panujących tam Turków. Początkowo uznawana była za egzotyczny trunek. Budziła powszechną nieufność i kojarzona była z mocami piekielnymi. Nie od razu doceniono też jej cierpki smak i pobudzające właściwości. Kawa była ostro krytykowana m.in. przez Jana Andrzeja Morsztyna. Wraz ze wzrostem popularności aromatycznego naparu upowszechniła się wiedza o jego parzeniu i korzystnym wpływie na organizm. Kawa zaczęła wtedy zyskiwać dobrą sławę. Do grona jej miłośników dołączyli artyści. Walory kawy doceniał m.in. Ignacy Krasicki. Naparem inspirował się także Adam Kazimierz Czartoryski, który stworzoną w 1779 r. jednoaktową komedię zatytułował Kawa. Tytułowa kawa nawiązywała do popularnych w tamtych czasach spotkań salonowych, których nieodłącznym elementem była degustacja aromatycznego naparu. Polscy twórcy chętnie w swoich utworach opisywali rytuały i zwyczaje związane z parzeniem i podawaniem kawy. Motyw kawy często pojawia się również w twórczości współczesnych artystów. Zwykle ma ona wymiar symboliczny i jest pretekstem do snucia przemyśleń na temat uczuć, rodziny, domu.”
