Szalik szydełkowy – „Islandia: robienie na drutach – narodowe hobby”
Szalik wykonany z akrylu premium wg wzoru Wdzięczność by Natasha Thorley of ©Buttonnose Crochet
Miłość do szydełka czy do drutów? Oto jest pytanie. Łączy je jedno – miłość do dziergania i PASJA.
„Islandia: robienie na drutach – narodowe hobby”
Islandia słynie z wyjątkowych krajobrazów, surowego klimatu i – oczywiście – Wikingów. Mimo to niewielka populacja wyspy (340 tys. mieszkańców) nie jest dokładnie zgodna ze stereotypami macho. Kiedy podczas długich zimowych wieczorów Islandczycy spędzają czas w domu, zarówno mężczyźni, jak i kobiety zabierają się za robienie na drutach, robiąc swetry ze 100% lokalnej owczej wełny. To narodowe hobby!
https://www.arte.tv/pl/videos/086117-005-A/islandia-robienie-na-drutach-narodowe-hobby/?fbclid=IwAR3FbiygQNZGfp0FLyYE2uvs6wBzlUE8Qo0jjRSPWOqitzazO7sdYDtJFoM – Dostępne od 31/01/2020 do 03/03/2020
Islandia. Surowy kraj na kole podbiegunowym. Na Islandię jako pierwsi dotarli Wikingowie. Przybyli tu w XIX w. z Norwegii. Islandczycy, tak przecież podobni do Wikingów, pielęgnują zaskakującą pasję: robienie na drutach. Dzierganie stało się znakiem rozpoznawczym i walutą.
„Islandzki sweter ma tradycyjnie wzór żakardowy. Wydziergany jest wyłącznie z włóczki pochodzącej od islandzkich owiec. Tradycyjny islandzki sweter zawsze dzierga się od dołu do góry za pomocą druta okrągłego. Najpierw jeden rękaw, potem przód do drugiego, aż po pachę. Dzięki pustym oczkom te trzy części łączy się i wykańcza się w części górnej żakardowym wzorem. Wszystko za jednym zamachem. Żadnych szwów.”
Tradycyjny sposób farbowania polega na użyciu naturalnych barwników roślinnych, produkowanych tradycyjnymi metodami. Liście łubinu i rabarbaru farbują na żółto, ale odcienie są różne. Marzanna barwierska daje kolor czerwony. Z porostów, które Wikingom służyły za pożywienie, uzyskuje się jasne i ciemne odcienie brązu.
